Cumulina

posted on 03 Jul 2013 20:17 by chrzanow39

 

Cumulina (3 grudnia 1997 – 5 maja 2000) – pierwsza sklonowana mysz która w pełni się rozwinęła i dożyła wieku dorosłego i jednocześnie pierwsze zwierzę sklonowane z dojrzałych, całkowicie zróżnicowanych, nie kultywowanych wcześniej, somatycznych komórek dorosłego organizmu.

 

 

Sklonowano ją używając techniki mikroiniekcji (odmiana metody transferu jąder komórkowych), wynalezionej w grupie Ryuzo Yanagimachi na Uniwersytecie Hawajskim na Mānoa. Cumulina była zwykłą myszą domową o brązowej sierści. Imię nadano jej od nazwy komórek wywodzących się z warstwy ziarnistej, otaczających rozwijający się w jajniku oocyt (ang. cumulus cells). Z komórki właśnie takiego typu pobrano jądro komórkowe, które następnie umieszczono w pozbawionej własnego jądra komórce jajowej. W sumie w ramach eksperymentu wykorzystano 800 komórek jajowych i uzyskano 10 klonów, ale kolejne nie miały już imion, a znane są tylko z nadanego im numeru.

 

 

Cumulina dwukrotnie doczekała się miotu, po czym zaniechano dalszego jej rozmnażania.

 

 

Mysz zdechła w 2000 roku, w wieku odpowiadającym 95 "ludzkim latom". Zachowane szczątki Cumuliny można oglądać w Institute for Biogenesis Research Laboratory w Honolulu na Hawajach.

 

 

Użyta do klonowania Cumuliny technika pozwoliła także na sporządzanie klonów z klonów, a narodziny Cumuliny były ważnym etapem w zastosowaniu klonowania metodą transferu jąder komórkowych w biologii ssaków oraz udowodniły, że zwierzęce klony są w pełni płodne, a ich potomostwo jest zupełnie zdrowe.

 

 

 

 

 

Linki zewnętrzne

 

 

  • Zdjęcia z drugich urodzin (ang.)
  •  

     

  • Nekrolog (ang.)
  •  

     

 

Czosnek

posted on 03 Jul 2013 17:21 by chrzanow39

 











Szczypiorek














Kwiaty czosnku zielonawego Allium oleraceum














Czosnek niedźwiedzi














Cebule czosnku pospolitego („ząbki”)






Czosnek (Allium L.) – rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae), dawniej zaliczany do osobno wyodrębnianej rodziny czosnkowatych (Alliaceae) lub liliowatych (Liliaceae). Obejmuje około 700 gatunków. W stanie dzikim występuje na całej półkuli północnej, przede wszystkim w strefie umiarkowanej. Gatunkiem typowym jest czosnek pospolity (Allium sativum L.).



Historia



Czosnek pochodzi z Azji (prawdopodobnie z Chin lub Syberii) i towarzyszy człowiekowi co najmniej 5000 lat. Chińską nazwę suan oznaczającą czosnek zanotował Konfucjusz między XI a VII wiekiem p.n.e. W V wieku p.n.e zapisany został w klasyfikacji roślin leczniczych przez chińskiego poetę, lekarza i przyrodnika Tao Hong-Jinga. Główki czosnku znajdują się na malowidłach wewnątrz piramidy Cheopsa, w pałacu Knossos na Krecie oraz w ruinach Pompei i Herakulanum.



Morfologia



Łodyga


Gatunki niskie dorastają 15–25 cm, a gat. silnie rosnące osiągają wysokość nawet 200 cm.


Liście


Odziomkowe, płaskie lub rurkowate. Równowąskie, szarozielone.


Kwiatostan


Baldach lub główka na szczycie bezlistnej łodygi.


Kwiaty


Promieniste, szypułkowe, drobne; płatki jednonerwowe. Pręciki w 2 okółkach po 3; ich nitki szydlaste lub w nasadzie rozszerzone i opatrzone dwoma ząbkami o różnych kształtach – od obłych do ostroszczeciniastych.


Owoce


W formie torebki. Nasiona czarne.


Część podziemna


W formie cebuli pokrytej delikatnymi, suchymi łuskami. Cebula, a także inne części rośliny (mniej) mają charakterystyczny i uważany za jedną z cech rodzajowych zapach.


Systematyka



Pozycja systematyczna wg Angiosperm Phylogeny Website (aktualizowany System APG III z 2009)


Rodzaj należy do podrodziny czosnkowych (Allioideae Herb.) w rodzinie amarylkowatych (Amaryllidaceae) w obrębie rzędu szparagowców Asparagales w kladzie jednoliściennych.



Pozycja w systemie Reveala (1993–1999)


Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa jednoliścienne (Liliopsida Brongn.), podklasa liliowe (Liliidae J.H. Schaffn.), nadrząd Lilianae Takht., rząd amarylkowce (Amaryllidales Bromhead), rodzina czosnkowate (Alliaceae J. Agardh), podrodzina Allioideae Herb., plemię Allieae Dumort., podplemię Alliinae Parl., rodzaj czosnek (Allium L.).



Gatunki flory Polski


  • czosnek grzebieniasty ( Allium carinatum L.) – w Polsce gatunek wymarły


  • czosnek główkowaty (Allium sphaerocephalon L., syn. A. sphaerocephalum L.) – gatunek o niepewnym statusie we florze Polski


  • czosnek kulisty (Allium rotundum L.) – efemerofit


  • czosnek kątowaty (Allium angulosum L.)


  • czosnek niedźwiedzi (Allium ursinum L.)


  • czosnek siatkowaty (Allium victorialis L.)


  • czosnek skalny (Allium montanum F. W. Schmidt)


  • czosnek syberyjski (Allium sibiricum L.)


  • czosnek sztywny (Allium strictum Schrad.) – w Polsce gatunek wymarły


  • czosnek wężowy (Allium scorodoprasum L., syn. A. scordoprasum L.)


  • czosnek winnicowy (Allium vineale L.)


  • czosnek zielonawy (Allium oleraceum L.)


Inne gatunki (wybór, głównie gatunki uprawiane)


  • czosnek alfatuneński, cz. okazały (Allium aflatunense B. Fedtsch.) – gatunek uprawiany


  • czosnek askaloński, cz szalotka (Allium ascalonicum L.) – gatunek uprawiany


  • czosnek Barszczewskiego (Allium barszczewskii Lipsky)


  • czosnek białawy, cz. Krzysztofa (Allium christophii Trautv., syn. A. albopilosum Wright)


  • czosnek błękitny, cz. niebieski (Allium caeruleum Pall., syn. A. azureum Ledeb.) – roślina uprawna


  • czosnek bulwiasty (Allium tuberosum Roxb.)


  • czosnek cebula, cebula zwyczajna (Allium cepa L.) – gatunek uprawiany

    • cebula kartoflanka, szalotka (Allium cepa var. aggregatum G. Don)


    • cebula wielopiętrowa (Allium cepa var. proliferum Targioni Tozzetti)




  • czosnek dęty, cebula siedmiolatka (Allium fistulosum L.) – gatunek uprawiany


  • czosnek dziki, por (Allium ampeloprasum L.) – gatunek uprawiany


  • czosnek dziwny (Allium paradoxum (M.Bieb.) G. Don)


  • czosnek dżungarski (Allium urceolatum Reg.)


  • czosnek kanadyjski (Allium canadense L.)


  • czosnek karatawski (Allium karataviense Regel)


  • czosnek kazachstański (Allium oreophilum C.A. Mey.)


  • czosnek mlecznobiały (Allium galanthum Kar. et Kir.)


  • czosnek modry (Allium cyaneum Reg.)


  • czosnek nadobny (Allium pulchellum Don)


  • czosnek narcyzowy (Allium narcissiflorum Vill.)


  • czosnek neapolitański (Allium neapolitanum Cirillo)


  • czosnek olbrzymi (Allium giganteum Regel) – gatunek uprawiany


  • czosnek osobliwy (Allium nigrum L.)


  • czosnek południowy, cz. złocisty (Allium moly L.)


  • czosnek por, por (Allium ampeloprasum L.) – gatunek uprawiany


  • czosnek pospolity, cz. zwyczajny (Allium sativum L.)– gatunek uprawiany


  • czosnek purpurowy (Allium atropurpureum W. et K.)


  • czosnek rokambuł, cz. wężowy, rokambuł (Allium ophioscorodon Don) – gatunek uprawiany


  • czosnek sikkimski (Allium sikkimense Baker)


  • czosnek sinawy (Allium senescens L.)


  • czosnek szczypiorek, szczypiorek* (Allium schoenoprasum L.) – gatunek uprawiany


  • czosnek turkiestański (Allium stipitatum Reg.)


  • czosnek wielkolistny (Allium polyphyllum Kar. et Kir.)


  • czosnek wonny (Allium odorum L.)


  • czosnek wysoki (Allium altissimum Reg.)


  • czosnek złocisty (Allium flavum L.)


  • czosnek zwisły (Allium cernuum Roth.)


Zastosowanie



Rośliny uprawne


Wiele gatunków z tego rodzaju wykorzystywanych jest jako warzywa. Do najbardziej popularnych należą: cebula zwyczajna, por, szczypiorek i czosnek pospolity.


Rośliny ozdobne


Wiele gatunków wykorzystywanych jest do ozdabiania ogrodów. Gatunki silnie rosnące stosuje się do tworzenia grup ogrodowych i na kwiat cięty (czosnek olbrzymi), niskie sadzi się na rabatach oraz w ogrodach skalnych. Zasuszone rośliny nadają się także na suche bukiety (czosnek białawy).


Uprawa



Większość czosnków ozdobnych pochodzi z nieleśnych zbiorowisk stepowych lub górskich. Gleba lekka, piaszczysto-gliniasta, wapienna do obojętnej; stanowisko słoneczne, ciepłe, osłonięte (wystawa południowa, zachodnia). Głębokość sadzenia cebul standardowa (3–4 wysokości). Odrębne wymagania ma pochodzący z cienistych lasów czosnek niedźwiedzi. Rozmnażanie poprzez oddzielanie cebul potomnych, a także z nasion. Przed siewem korzystne przemrożenie; wtedy w temperaturze 10–15 °C kiełkują szybko (maksimum 2 tygodnie); wskazany wysiew do pojemników, a następnie pikowanie kępkami lub po 2–3 siewki do doniczek.





















 

Choroba Lhermitte'a-Duclos

posted on 03 Jul 2013 14:59 by chrzanow39

 





Preparat histologiczny przekroju przez cały móżdżek pacjenta z chorobą Lhermitte'a-Duclos. Po prawej stronie widać hipertroficzne zakręty kory móżdżku





Obraz histologiczny kory móżdżku zajętego przez chorobę Lhermitte'a-Duclos. Barwienie Luxola-Nissla





Obraz dysplastycznych komórek Purkiniego w chorobie Lhermiite'a-Duclos; barwienie immunohistochemiczne na obecność kalbindyny

Choroba Lhermitte'a-Duclos (dysplastyczny zwojak móżdżku, ang. Lhermitte-Duclos disease, LDD, dysplastic gangliocytoma of the cerebellum, purkinjeoma) – rzadki, łagodny (I° według WHO), dysplastyczny guz móżdżku, niekiedy klasyfikowany jako hamartoma.


Epidemiologia


Dysplastyczny zwojak móżdżku jest rzadką chorobą. Występuje najczęściej w 2. i 3. dekadzie życia, częściej u płci męskiej. Często występuje w przebiegu choroby Cowden spowodowanej mutacjami genu PTEN; obecnie spektrum schorzeń związanych z mutacjami tego genu, do których należy choroba Lhermiitte'a-Duclos, określa się jako zespoły guzów hamartomatycznych związane z mutacjami PTEN. Według kryteriów diagnostycznych International Cowden Consortium choroba Lhermitte'a-Duclos jest objawem patognomonicznym dla zespołu Cowden.


Objawy i przebieg


Objawy choroby narastają powoli i wiążą się ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego oraz dysfunkcją móżdżku. Są to bóle głowy, ataksja, drżenie, zaburzenia widzenia i nieprawidłowości w EEG. Rozpoznanie stawiane jest zazwyczaj w MRI głowy.


Obraz histologiczny


Histologicznie stwierdza się pogrubienie warstwy ziarnistej wewnętrznej kory móżdżku i liczne dysplastyczne neurony (komórki zwojowe) mające pęcherzykowate jądro komórkowe z widocznym jąderkiem.


Leczenie


Leczenie polega na odbarczeniu tylnego dołu czaszki i chirurgicznej resekcji guza.


Historia


Nazwa pochodzi od francuskich neurologów, Jacques'a Jeana Lhermitte'a i P. Duclos, którzy opisali chorobę jako pierwsi. Przez długi czas histogeneza guza była niejasna, stąd duża liczba historycznych, zarzuconych już nazw choroby: guz opisywany był jako przerost warstwy ziarnistej, rozlana hipertrofia kory móżdżku, gangliogliomatosis cerebelli, hamartoma cerebelli, ganglioneuroma.





Star of life.svgZapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.